‪ความเดิมตอนที่แล้ว
‪แย่เลยเนอะ
‪ผมกำลังเห็นภาพหลอนใช่ไหม
‪ฆ่าผมเหรอ ใช่
‪เขาไม่ได้โกหก โจ เขาไม่รู้จักคุณ
‪- แมริแอนน์อยู่ในกรงจริงๆ ‪- บอกมาว่าเธออยู่ไหน
‪คุณรู้ว่าที่ไหนเพราะคุณกับผมคือคนคนเดียวกัน
‪มีบางอย่างเกิดขึ้นกับผม แต่ผมจะแก้ไขมัน
‪- ผมจะแก้ไขทุกอย่าง ‪- ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่
‪- เขาจะตามล่าฉัน ‪- แต่ถ้าเขาไม่ล่ะ
‪ฉันใช้เวลาทั้งเช้ารออยู่นอกสถานีตำรวจ
‪พร้อมเป้ที่เต็มไปด้วยเคตามีน
‪- และเธอไม่ยอมบอกว่าทำไม ‪- ฉันจะบอก
‪- ลืมมันไปซะ ‪- ขอบใจนะ
‪ขอให้โชคดีนะ
‪เพื่อนคุณถูกฆ่า
‪ฟีบี้ คุณถูกลักพาตัวไปนะ คุณต้องพักผ่อน
‪พ่อฉันเป็นคนที่แย่ที่สุดในโลก
‪ฉันแค่อยากหาหนทางของตัวเอง
‪ผมเชื่อว่าคุณเป็นคนที่คุณอยากเป็นได้
‪พ่อเป็นเจ้าของทุกอย่างในโลกที่พ่อต้องการ ‪รวมถึงลูกด้วย
‪- ผมควรจะทำยังไงกับมันล่ะ ‪- คิดว่าไงล่ะ ฆ่าแมริแอนน์ไง
‪ต้องมีคนตาย เพื่อให้เรื่องนี้จบอย่างถาวร
‪- ผมรู้ว่าผมต้องทำอะไร ‪- คุณไม่ฆ่าตัวตายหรอก คุณไม่ได้อยากตาย
‪- หลีกไปให้พ้น ‪- ดูนั่นสิ
‪คุณคงหยุดความทรมานของเธอได้ โจ ‪ถ้าคุณฟังผม
‪จากนี้ไปทำตามที่ผมบอกก็แล้วกันนะ
‪(รายการต่อไปนี้มีฉากการฆ่าตัวตาย)
‪(ซึ่งอาจไม่น่ารับชมสำหรับผู้ชมบางท่าน)
‪(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จักกำลังมีปัญหา)
‪(หาข้อมูลและทรัพยากรต่างๆ ได้ที่)
‪(WWW. WANNATALKABOUTIT. COM)
‪ในนิทานของโทไบอัส วูล์ฟ ‪เรื่องบูลเล็ตอินเดอะเบรน
‪พระเอกจะต้องตาย
‪เรื่องนั้นไม่เถียง
‪(ได้โปรดทิ้งฉันไว้ในที่ที่จะมีคนพบฉัน)
‪ด้วยความเคารพนะ ‪เอาเธอไปทิ้งที่ลานทิ้งไม้ดีกว่า
‪ทำแบบมัลคอล์มให้เธอสิ
‪คำถามเดียวก็คือ ‪เขาจะใช้ชีวิตในวาระสุดท้ายยังไง
‪เธออยากให้จูเลียตรู้
‪เธอจะได้ไม่ต้องรอแม่ไปตลอด
‪เนื้อเรื่องดูจะยืนยันว่า ‪การตายแบบนี้คือจุดจบที่เหมาะสม
‪เดี๋ยวนะ คุณจะบอกว่า
‪เขาอยากตายเหรอ
‪คุณคิดว่าไงล่ะ
‪ผมทำงานนี้เป็นสิบๆ ปีก็ได้
‪แต่วันนี้ผมขอเกษียณจากเรื่องนี้และทุกอย่าง
‪ปรากฏว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี ‪ที่รู้ว่าคุณกำลังจะตาย
‪ฉันคิดว่ามันเป็นกรณีของการอยู่ผิดที่ผิดเวลา
‪ไม่ ผมว่าเป็นเพราะความเมตตานะ
‪อธิบายเพิ่มสิ
‪การตายโดยคิดถึงสิ่งที่รักที่สุด...
‪ถือว่าโชคดีนะ
‪อะไรวะ
‪วิกตอเรีย ได้โปรด โทรศัพท์
‪ขอโทษค่ะ แต่รีส มอนโทรสถูกพบเป็นศพในป่า
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪พวกเขาเสียสมาธิหมดแล้ว
‪- คุณน่าจะ... ‪- เลิกเรียนได้
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪ขอบคุณที่มานะ
‪เธอคงได้ยินเรื่องมอนโทรสแล้ว
‪นาเดีย ตอบมาตามตรง
‪ฉันเป็นแค่คนคั่นเวลา ‪กับพ่อค้ายาในบางโอกาสหรือเปล่า
‪เปล่า
‪ไม่ ตรงกันข้ามเลย
‪งั้นเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันอยากบอกนาย จริงๆ นะ
‪ฉันรู้สึกเหมือนจะเป็นบ้าและ...
‪นายเป็นคนเดียวที่ฉันไว้ใจ
‪และฉันไม่อยากเสียนายไป ‪และฉันขอโทษที่ผลักไสนาย
‪จริงๆ แล้วฉันกลัวว่านายจะไม่เชื่อฉัน ‪แต่คืออย่างนี้นะ
‪อ่านนี่ แล้วฉันจะให้นายดูอะไรบางอย่าง
‪(ฆาตกรรมฆ่าตัวตายของมาเดรลินดา)
‪อ่านสิ
‪อยู่ข้างล่างนี่เอง
‪ไม่นะ ไม่ ยังไง...
‪ไม่ๆ มันมีกรง มีกรงแก้ว อะไรวะ
‪อะไร เหมือนที่เลิฟ ควินน์ทำน่ะเหรอ
‪ไม่ ฉันว่าไม่ใช่เพราะเลิฟ ควินน์ ‪ฉันคิดว่าเป็นเขามาตลอด
‪- ฉันว่าเขามาที่นี่และฆ่าเธอ ‪- นาเดีย นาเดีย เกิดอะไรขึ้น
‪พระเจ้า ฉันงัดเข้าไปในแฟลตเขา ‪และเจอกุญแจดอกนี้
‪ตอนฉันมาถึง มันมีกรง แล้วก็มีผู้หญิงอยู่ข้างใน
‪- แบบถูกขังอยู่ในกรงเหรอ ‪- ฉันไม่ได้โกหกนะ
‪และฉันไม่ได้บ้า ‪ฉันไม่เขียนเรื่องมืดมนแบบนี้ด้วยซ้ำ
‪เขาขังเธอไว้ในกรงแล้วก็ไปสอน ‪นายจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้
‪ฉันเชื่อเธอ
‪- ขอถามข้อเดียว ทำไมไม่แจ้งตำรวจ ‪- เพราะพวกเขาจะสืบ
‪พวกเขาจะถามคำถาม ‪แล้วเขาก็จะเฉไฉ แล้วหนีไป
‪เราต้องจับเขาให้ได้คาหนังคาเขา ‪ไม่งั้นก็ไม่ต้องทำอะไรเลย
‪เราเหรอ
‪จะใครซะอีกล่ะ
‪(คุณ)
‪คุณเออร์เนสต์ ฟอย อายุ 62 ปี ‪นักดูนกผู้ช่ำชอง...
‪ไอ้นักดูนกเนี่ยนะ ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ
‪ไม่มีทางที่ตาแก่นั่นจะสะดุดศพเอง
‪- คุณทำอะไร ใช้เท้าเขี่ยใบไม้ทับศพเขาเหรอ ‪- มีรายงานว่ามีการเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอ
‪- จากที่เกิดเหตุ ‪- เราต้องคุยกันเรื่องนี้
‪- การพบศพ... ‪- ทำบ้าอะไรน่ะ พระเจ้า
‪บอกทีว่านั่นไม่ใช่จดหมาย
‪ผมทำให้จูเลียตต้องเชื่อ ‪ว่าแม่ตัวเองตายในฐานะขี้ยา
‪เลิฟพูดถูก
‪ถ้าผมยังอยู่ ก็มีแต่จะทำให้แย่ลง
‪คุณไม่ได้อยากฆ่าตัวตาย
‪คุณรู้สึกผิดและคุณก็ทำเป็นแต่งนวนิยายจดหมาย
‪ไว้เศร้าทีหลัง
‪ทอม ล็อกวู้ดจัดฉากเรา
‪เขากำลังตามล่าคุณ โจ
‪คุณไม่รู้หรอก
‪เขาส่งคุณไปฆ่าเพราะเขารู้ว่าคุณทำได้
‪สิ่งเดียวที่ยังไม่เข้าเค้า ‪คือทัศนคติที่ร่าเริงของเขา
‪ต่อมือแทงเมียที่คบกับลูกสาวเขา
‪นอกจากเขาจะให้คุณถลกหนังศัตรูคู่อาฆาต ‪และจัดฉากให้ตัวเอง
‪นั่นน่าจะเป็นการเดินหมากที่คู่ควรกับทอม ล็อกวู้ด
‪(เคท: แวะมาหาหน่อย -999)
‪ช่วยไปดูทีว่ามีอะไรผิดปกติ ‪ก่อนที่คุณจะฆ่าตัวตาย ผมอยากรู้
‪เคท
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ฉันต้องดื่มไปเยอะเพื่อทำแบบนี้
‪- มีอะไรเหรอ ‪- ฉันไปเยี่ยมฟีบี้ที่โรงพยาบาลมา
‪ฉันกังวลมากหลังจากเรื่องอดัม ‪ว่ารีสจะทำเธอสติแตก คุณเห็น...
‪รีส ผมเห็นแล้ว
‪ฉันอยากบอกว่าพ่อฉันมีเอี่ยวด้วย ‪แต่ไม่มีใครพบศพเขา
‪เว้นแต่เขาอยากให้เป็นแบบนั้น
‪ยังไงก็ตาม...
‪ฟีบี้รู้ความจริงแล้ว ‪เธอจะไปจากลอนดอนตอนเธอดีขึ้น
‪เป็นอิสระ
‪นั่นแหละ
‪เป็นอิสระ
‪คุณต้องดื่มหนักเพื่อทำอะไร
‪ฉันกำลังจะออกจากเมือง ‪แล้วส่งข้อความไปเลิกกับคุณ
‪ฉันคิดว่ามันจะง่ายกว่า
‪เพราะฉันคงตกหลุมรักคุณเข้านิดหน่อยแล้ว
‪- เคท ‪- คุณรู้เรื่อง...
‪พวกสะกดรอยตามมากแค่ไหน โจนาธาน
‪ไม่มากไปกว่าคนส่วนใหญ่หรอก
‪อย่างที่คุณรู้ ตอนฉันอายุ 18 หรือ 19 ‪ฉันทำงานกับพ่อ
‪เรียนรู้งาน
‪ฉันค่อนข้างบ้าผู้ชาย
‪ฉันชอบให้พวกเขาทรมานและเศร้า
‪เกิดอะไรขึ้น
‪พวกเขาจากไปเรื่อยๆ
‪เลิกโทรมา
‪หรือไม่ก็ทำผิดกฎหมาย ฉัน...
‪ฉันเริ่มรู้สึกว่าฉันต้องโดนสาปแน่ๆ
‪มีคนเข้ามาแทรกแซงเหรอ
‪วันหนึ่งฉันแอบได้ยินพ่อจ้างคนมาสะกดรอยตามฉัน
‪ฉันแอบเข้าไปในห้องทำงานเขา แล้วก็มีไฟล์นี้
‪บันทึกการโทร คนที่ฉันเป่าปี่ให้ ‪แม้แต่รอบประจำเดือนของฉัน มัน...
‪เป็นการล่วงละเมิดที่น่ากลัวมาก
‪และฉันเผชิญหน้ากับเขา แล้วเขาก็พูดแค่ว่า
‪"พ่อเป็นพ่อของลูกนะ
‪โลกนี้ไม่ปลอดภัย และพ่อต้องปกป้องลูก"
‪เมื่อวานเขาบอกฉันว่า ‪เขาอยู่เบื้องหลังทุกอย่างที่ฉันทำสำเร็จ
‪ตั้งแต่วันที่ฉันตัดเขาออก
‪- เป็นไปไม่ได้ ‪- เขาไม่เคยหยุดเลย
‪ฉันไปเผชิญหน้ากับเขาที่โรงงานงี่เง่าของเขา
‪เขากำลังตกแต่งเครื่องบิน
‪ทำไมเด็กรวยไม่รู้จักโตทุกคน ‪ต้องหมกมุ่นกับการบินด้วย
‪เขาบอกว่าเขาสร้างชีวิตฉันขึ้นมา
‪ทุกอย่างที่ฉันทำสำเร็จไม่ใช่ของฉัน
‪ตัวตนทั้งหมดของฉันเป็นภาพลวงตา
‪คุณมีตัวตนจริงๆ หรือเขาส่งคุณมาด้วย
‪เคท ไม่นะ
‪ไม่
‪นี่คือเรื่องจริง
‪นี่คือผม
‪นี่คือคุณ
‪เขาเป็นเจ้าของฉัน
‪คุณคิดเหมือนที่ผมคิดหรือเปล่า
‪คุณอาจจะไม่ชอบ ‪เพราะคุณเป็นคนน่าเบื่อ แต่...
‪ผมเชื่อจริงๆ ว่าทอม ล็อกวู้ดต้องตาย
‪ผมเห็นด้วย
‪อะไรนะ
‪- โจ คุณตื่นเต้น... ‪- หยุด
‪เขาต้องตาย ไม่ได้แปลว่ามันถูกต้อง ‪ไม่ได้แปลว่าเราสนุกกับมัน
‪- ถ้าสนุกคงง่ายกว่าเยอะ ‪- รีส ผมเข้าใจ
‪ผมไม่ยอมรับความจริง
‪ผมแยกคุณออกจากด้านมืดที่สุดของผม
‪และคุณพยายามทำให้ผมเห็นความจริง
‪เป๊ะเลย
‪เพราะงั้นก็ได้
‪ผมยอมรับได้ว่าคุณคือผม
‪ผมจะตัดสินใจเองว่า ‪เราจะล้ำเส้นเมื่อไหร่และทำไม
‪ผมไม่เคยมองว่าคุณเป็นรุกเลย
‪ดูสิ โจ คิดว่าผมอยากยืนพล่าม
‪เหมือนผมเป็นคนอื่นคนไกลเหรอ
‪เลิกเถียงกันแล้วร่วมมือกันเถอะ
‪เป็นหนึ่งเดียว
‪คุณจะไม่ต้องเห็นหน้าผมอีก จะมีแค่คุณที่วิ่งเต็มสูบ
‪บริสุทธิ์ สมบูรณ์ ไร้ภาระ
‪เราต้องการเทปกาว คัตเตอร์ แล้วก็แวะ
‪ร้านของเล่นเซ็กส์ใกล้เบย์สวอเตอร์
‪เราจะฆ่ามหาเศรษฐีระดับอิลลูมินาติ
‪มันต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์เล็กน้อย
‪โรงงานที่เคทพูดถึงน่าจะเป็นโรงเก็บเครื่องบิน
‪รหัสของเธอคือ 2-5-0-9-0-3 วันเกิดรอธโก
‪(ใส่รหัสผ่าน)
‪ขอบคุณครับ
‪- ผมเดาว่าเขาคงอยู่กับบอดี้การ์ด ‪- เราแอบเอาก็ได้ ยังไงก็ได้
‪(เคท: พ่อคะ เราต้องคุยกัน - ตามลำพัง)
‪(โรงงานคืนนี้ไหม)
‪(ทอม ล็อกวู้ด)
‪(แน่นอน ลูกรัก พ่อจะโทรประชุมแปดโมงเช้า ‪กับทางโตเกียวระหว่างทาง)
‪โตเกียวเร็วกว่าแปดชั่วโมง ‪เรามีเวลาถึงเที่ยงคืน
‪- นี่ ‪- ใช้เวลาสี่ชั่วโมงเพื่อไปซื้อมื้อเย็นเหรอ
‪ฉันแวะไปที่ออฟฟิศพ่อที่สำนักพิมพ์เพื่อ...
‪นี่
‪ถ้าเขารู้เรื่อง เพิ่มฉันเข้าไปในคนที่ถูกฆ่าได้เลย
‪ทุกอย่างเกี่ยวกับมอนโทรส ‪ทุกอย่างเกี่ยวกับจอมเขมือบคนรวย
‪หวังว่ามันจะช่วยให้เราหาหลักฐานมาเอาผิด ‪ศาสตราจารย์โกลด์เบิร์กได้
‪ไปเอาแชมเปญมาด้วยนะ ‪ผมจะไปประมาณหนึ่งชั่วโมง
‪ได้ครับ
‪ผมจะจับเด็กห้อยเหนือหน้าผาเลย ‪พวกเขาจะได้รู้ว่าเราจริงจัง
‪ไม่ๆ เราทำได้
‪แน่นอน
‪คุณลองแบบนี้ก็ได้
‪ทำให้เสร็จนะ
‪ได้ ขอบใจ
‪ตอนนี้แหละ ไปๆ เร็วเข้า
‪ไง ทอม
‪ผมไม่แน่ใจว่ามาถูกที่ไหม
‪พูดต่อไป อย่าให้เขาคิด
‪ผมส่งข้อความไปเอง เคทไม่รู้เรื่อง
‪หวังว่าเราจะได้คุยกัน
‪- ดีเอ็นเอ ‪- ดีเอ็นเอบนศพรีส
‪มันน่าแปลกใจนิดหน่อย
‪ดูอลังการเกินไปใช่ไหม ผมไม่ชอบการซุ่มโจมตี
‪ผมก็เหมือนกัน แต่ผมไม่แน่ใจว่า ‪จะบอกฝ่ายธุรการของคุณยังไง
‪"นี่ ผมอยากคุยกับทอมหน่อย ‪เรื่องคนที่ผมฆ่าให้เขาน่ะ"
‪ใช่ เรื่องนั้น ไม่ต้องห่วงเรื่องดีเอ็นเอหรอก
‪- ทำไมล่ะ ‪- ให้ตายสิ เล่นไอ้บ้านี่
‪แล้วยัดผ้านั่นลงคอเขาเลย
‪ทั้งหมดนั่นก็แค่ผมควบคุมวงจรสื่อ
‪ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย โจ
‪และซินเธีย ที่ปรึกษาส่วนตัวของผม ‪เธอจัดการทุกอย่าง
‪- ผมจะโทรหาเธอ ให้เธอฝัง... ‪- และทำลายแผนเหรอ
‪- ขอโทษนะ แผนอะไร ‪- ผมจัดการรีส คุณดูแลผม
‪โจ
‪คุณกำลังบ้าใส่ผม จะบอกอะไรให้นะ ‪ผมจะโทรหาซินเธียเดี๋ยวนี้
‪ผมจะทำให้เธอรู้ว่าเราโอเค
‪ใส่กุญแจมือได้ดีมาก
‪เจ้าหน้าที่ชันสูตรจะไม่เห็นรอย
‪ผมกังวลเรื่องแรงกดที่จะดันมือเขาไปที่หัวตัวเอง
‪ด้วยปืน
‪อาจต้องมัดแขนเขาไว้หน่อย
‪แต่นอกจากนั้น มันจะดูน่าเชื่อมาก
‪ผมพอใจมาก
‪จำเป็นด้วยเหรอ
‪โอเค นี่ไม่ใช่แค่เรื่องดีเอ็นเอ
‪แคทเธอรีนโกรธผมเรื่องที่เราคุยกัน
‪เดาว่าเธอคงบอกคุณเรื่องที่ผมพูดสินะ
‪พูด
‪และสอดแนม ควบคุมชีวิตเธอ
‪คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่าลูกสาวผมเป็นห่วงคุณ
‪- อย่าหลงกลนะ ‪- อย่าพูดถึงเคท
‪เธอแค่อยากพิสูจน์ว่าเธอไม่ต้องการผม
‪เรื่องที่เธอทำเพื่อยั่วโมโหผมทั้งหลายน่ะ ‪แต่ก็ผมปกป้องเธอ
‪- ด้วยการไล่แฟนเธอไปเหรอ ‪- ไม่ๆ เธอทำของเธอเอง
‪เธอบอกคุณว่าผมทำอะไรอีก
‪ผมดูเหมือนคนที่อยากทำร้ายลูกสาวตัวเองเหรอ
‪แต่คุณทำร้ายเธอ ทอม
‪โอเค
‪ผมจบกับเธอแล้ว
‪พอแล้ว ผมทุ่มเทกับมัน ‪มากกว่าที่ได้อะไรจากมันอยู่ดี
‪ฟังนะ ถ้าคุณอยากรับหน้าที่ ‪ช่วยแคทเธอรีนจากตัวเธอเอง
‪ก็เชิญเลย
‪- ฮิวโก้ ‪- โจ ซ่อนเร็ว เร็วเข้า เร็วเข้า
‪- เร็วเข้า ‪- ท่านครับ ผมขอโทษ แต่ประธานศาลฎีกา
‪- พยายามติดต่อท่านอยู่ครับ ‪- ฮิวโก้ ทางนี้ เดี๋ยวนี้
‪- เร็วเข้า ไม่ๆ ข้างหลังคุณ ‪- บ้าเอ๊ย
‪หลอดเลือดคาโรติด
‪นั่นแหละ เยี่ยมมาก
‪โอเค ผมชอบที่ทอมฆ่าตัวตายนะ ‪แต่ตอนนี้มันยากหน่อยใช่ไหมล่ะ
‪เราทำให้เพื่อนเราคนนี้ดูเหมือนฆาตกรได้ใช่ไหม
‪บอกมาว่าต้องการอะไร
‪เอาไปเลย
‪อยากกลับบ้านอีกครั้งไหม
‪ในฐานะโจ โกลด์เบิร์ก
‪ผมทำให้คุณได้นะ
‪ผมจะขัดคุณให้สะอาดเอี่ยมอ่องเลย
‪เดินไปที่ไหนก็มีแต่คนเคารพ โจ
‪แล้วนี่ล่ะ ไม่เห็นมีประโยชน์เลย
‪ทำธุรกิจก็ต้องลงทุน
‪ใครๆ ก็ทิ้งเราไปหมด โจ
‪อย่าโง่ไปหน่อยเลย ‪หยิบโทรศัพท์นั่นแล้วส่งมาให้ผม
‪คุณจะรวยมากในอีกไม่กี่วินาที
‪คิดว่าจะซื้อผมได้เหรอ
‪ผมว่าผมช่วยคุณได้
‪นั่นคือสิ่งที่เงินทำได้
‪คุณจะได้กลับไปใช้ชีวิตในฐานะโจ
‪โอเค ผมทำร้ายแคทเธอรีน ‪คุณรักเธอ ผมเข้าใจว่าคุณโกรธ
‪วิธีของผมไม่อ่อนโยน แต่ผม...
‪โจ คุณต้องเข้าใจนะ ผม...
‪ผมมาจาก...
‪ผมมาจากศูนย์
‪แย่กว่านั้นอีก
‪- หลายคนก็เหมือนกัน ‪- ใช่ ผมทำเรื่องเลวร้าย
‪ผมทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย นี่มัน... ‪คุณอยากให้ผมขอร้องเหรอ ไร้สาระ
‪ผมไม่ได้สร้างโลก โจ
‪คุณก็เหมือนกัน
‪จะฆ่าผมตอนนี้เหรอ ทำไม
‪เพราะผมเป็นผู้รอดชีวิตเหรอ
‪เพราะผมมีความสามารถพอ ‪ที่จะรอดจากการถูกทำลายเหรอ
‪แคทเธอรีนได้พูดว่า "พ่อเป็นคนไม่ดี" ‪เพราะผมห่อหุ้มโลกทั้งใบของเธอไว้
‪คิดว่ามันได้ผลเหรอ
‪ตอนนี้คุณทำอะไรเพื่อเธอ โจ ‪ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ
‪อย่าให้เขาปั่นหัวคุณได้
‪คุณไม่เห็นด้วยซ้ำใช่ไหม
‪ถ้าคุณทำแบบนี้เพื่อเธอ
‪คุณนั่นแหละคือตัวปัญหา
‪คุณกับผมก็เหมือนกัน โจ
‪เราทำสิ่งที่ต้องทำ เพราะนั่นคือการเป็นลูกผู้ชาย
‪นี่เป็นการฆ่าที่ดี
‪แม้แต่การมีตัวตนในอินเทอร์เน็ตที่เนี้ยบที่สุด ‪ก็ยังให้ความจริงบางอย่าง
‪ทอมชอบผู้ยิ่งใหญ่ สงคราม ‪เครื่องบินโบราณ หนังสือแอนะล็อก ข้อมูลลับ
‪กลยุทธ์ทางทหาร
‪วิธีเก็บความลับในที่แจ้ง
‪เช่น ผมโชคดีหน่อย ข้อมูลธนาคาร
‪พระเจ้ารักคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดกว่าคนอื่น
‪ย้อนกลับไปหน่อย
‪หน้านั้น
‪เห็นรอยใช้นิ้วเปิด
‪(โน้ตของฉัน)
‪(ธนาคาร)
‪ตำรวจจะพบว่าฮิวโก้ แม็คนามาร่า ‪บอดี้การ์ดของทอม
‪กำลังประสบวิกฤตทางการเงิน ‪แทบจะนอนไม่หลับ
‪ไม่มีใครสงสัยว่าทำไมเขาถึงปล้นล็อกวู้ด
‪บังคับให้โอนเงินสองล้านปอนด์เข้าบัญชีใหม่
‪หรือทำไมในช่วงเวลานั้นกับทอม ‪เขาถึงพลั้งมือทำเลยเถิดไป
‪มันเหลือเชื่อที่คุณบิดเบือน ‪ฉากฆาตกรรมได้เร็วขนาดนี้
‪เมื่อคุณร่วมมือกับด้านมืดของคุณ
‪สร้างเรื่องเล่าที่น่าสนใจ
‪ทำให้เคทปลอดภัย
‪สำเร็จแล้ว คู่หู
‪ฮิวโก้หายตัวไป
‪ไม่มีใครเห็นอีกเลย
‪มองในแง่ดี ศพสุดท้ายที่ผมต้องฝัง
‪เหลืออีกแค่งานเดียว
‪(อันตราย ข้างหน้าเป็นทางเดินที่ไม่ปลอดภัย)
‪เป็นเช้าที่เหมาะมากเลยนะ ‪ได้เดินเล่นสบายๆ สักหน่อย
‪ชมวิวสักหน่อย
‪โจ
‪ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่
‪เพราะเมียโรคจิตบอกความจริงกับผม ‪คุณไม่ปลอดภัย เคท
‪โอเค ทำไมเราถึงยัง...
‪ยกโทษให้ผมด้วย
‪ยังแยกกันอยู่ โจ
‪ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่ตอนที่ผมยังมีชีวิตอยู่
‪โจ คุณวางแผนอะไรไว้กันแน่
‪ให้ตายสิ พอได้แล้ว
‪คุณไม่ทำหรอก
‪ผมรู้ว่าคุณไม่ทำหรอก
‪- ทำไมล่ะ ‪- คุณทำสงครามด้วยธรรมชาติของคุณเอง
‪นั่นคือสิ่งที่คุณทำ
‪คุณมีความคิดที่ว่าคุณเป็นคนที่เลวเป็นพิเศษ
‪มาเข้าชมรมเดียวกันสิ
‪คุณคิดว่าคนอื่นเห็นอะไรในกระจก
‪ผมว่าผมฆ่าคนไปเยอะกว่านี้นะ
‪คุณเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของสภาพความเป็นมนุษย์
‪สมองที่บอบช้ำพยายามทำให้เราอับอาย
‪นั่นคือสิ่งที่คุณต้องต่อสู้ ความอับอาย
‪ผมควรจะละอายใจ
‪ไม่ ผมถึงได้ยืนอยู่ตรงนี้ไง
‪พยายามแก้ไขความบิดเบี้ยวของคุณ ‪ก่อนที่คุณจะฆ่าเราทั้งคู่
‪เอาเลยสิ รับสายสิ
‪เธอคงได้ยินเรื่องทอมแล้ว
‪เธอต้องการคุณ
‪ลาก่อน เคท
‪ผมไม่เข้าใจคุณเลย คุณกับเคทมีอนาคตร่วมกัน
‪- ไม่ เราไม่มี ‪- มีสิ ทำไมล่ะ
‪เพราะผมจะ...
‪ผมจะฆ่าเธอ
‪งั้นเหรอ
‪ทุกครั้งที่ผมพยายาม...
‪ผมทำให้มันสมบูรณ์แบบ
‪มันไม่เคยพอ
‪ไม่มีความรักหรือการสนับสนุน ‪หรือการฆ่าพวกสารเลวที่ฉุดรั้งมันไว้ได้
‪ผมอยากให้ครั้งนี้ต่างออกไป ‪กับเคทก็ไม่ต่างกันหรอก
‪ไม่ๆ หยุดๆ
‪ผมเพิ่งช่วยคุณไปนะ ผมช่วยคุณเรื่องนี้ได้
‪คุณน่ารักมากที่เสนอตัว รีส ‪แต่เราต่างก็รู้ว่าคุณมันตอแหล
‪ไม่เกี่ยวกับเคทใช่ไหม
‪มันเกี่ยวกับเรา
‪ทั้งที่ผมทำทุกอย่างเพื่อคุณ...
‪คุณ...
‪เกลียดผม
‪สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือทำให้คุณมีความสุข
‪แต่มันจบลงด้วยการมีศพอยู่ท้ายรถซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‪ผมทำแบบนั้นอีกไม่ได้
‪เราทำสิ่งที่เราทำเพื่อเคท
‪- ผมพอแล้ว ‪- ไม่
‪เราหาทางออกเรื่องนี้ได้ คุณกับผม
‪คุณกับผม เราทำทุกอย่างด้วยกันได้
‪ผมมีชีวิตอยู่เพื่อคุณ
‪ทำไมคุณไม่เห็นล่ะ ‪ทำไมคุณถึงไม่เห็นผม อย่างที่ผมเห็นคุณ
‪ผมรักคุณนะ
‪ล็อกวู้ดพูดถูกหนึ่งเรื่อง
‪เราไม่ได้สร้างโลก
‪และมันทำเราพังไม่เป็นท่า
‪แต่สิ่งหนึ่งที่เราทำได้ ‪คือตัดสินใจว่าจะสานต่อวงจรนี้
‪หรือทำลายมัน
‪ขอบคุณนะ
‪ว่ากันว่าทุกคนที่กระโดดจะเสียใจทันที
‪กลายเป็นว่ามันเป็นเรื่องจริง
‪ผมพยายามปกป้องคุณ แต่สิ่งที่ผมทำคือการยอมแพ้
‪ผมน่าจะพยายามมากกว่านี้ ‪แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว
‪และมันหมายถึงการไม่ได้เดินเล่นอีก
‪หรือเก็บดอกกุหลาบให้คุณ
‪หรือได้ยินคุณหัวเราะ
‪หรือจูบคุณเบาๆ เหมือนเรากำลังกระซิบกัน
‪สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือการได้รัก ‪และได้รับความรักอย่างหมดหัวใจ
‪ผมน่าจะสู้ให้มากกว่านี้
‪ผมเกิดมาเพื่อมอบสิ่งนั้นให้คุณ ‪นั่นคือสิ่งเดียวที่สำคัญ
‪คุณ
‪แค่คุณ
‪เราเผลอหลับไป
‪นี่...
‪ฟื้นเมื่อไหร่ก็บอกนะ ฉันจะได้ถามอะไรหน่อย
‪ฉันเป็นคนตื่นเช้า เพราะงั้นว่ามา
‪- เขารู้ไหมว่าเธอรู้ทันเขา ‪- หวังว่าจะไม่นะ
‪เธอไม่ได้บอกอะไรฉัน
‪โทษที ฉันเพิ่งคิดได้ว่านี่...
‪นี่มันอันตรายมากๆ สำหรับนาย
‪และนายทำแบบนี้เพราะเป็นห่วงฉัน
‪โอเค
‪ห้ามบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด
‪ว่าทำไมฉันต้องจัดการเขาให้ได้ ‪ก่อนที่เขาจะหลุดมือไป
‪ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ ‪เขาจะตามล่าฉัน ฉันแค่...
‪ฉันแค่ต้องคิด
‪ถ้าเขาไม่ล่ะ
‪ไม่อะไร
‪มีชีวิตอยู่
‪ฉันจะทำเอง
‪ลูกฉันอยู่ข้างนอกนั่น ฉันจะไม่ลังเลเลย
‪- ถ้าคุณ... ‪- ทำให้เขาสลบ
‪แฟนฉันหาเคตามีนให้ได้
‪แล้วก็มีด หามีดให้ฉัน
‪บ้าเอ๊ย
‪ฉันเลยขอเคตามีนจากนาย ฉันมีมีด
‪แต่อีกอย่าง
‪ฉันมีแผนที่บ้ากว่านั้น แผนบี
‪เราคิดว่ามันอาจผิดพลาดได้
‪- เราควรเตรียมแผนทั้งคู่เผื่อไว้ ‪- เขารู้ว่าฉันอยู่เพื่อจูเลียต
‪เพราะงั้นขั้นแรกคือพรากเธอไป ‪ฉันจะได้ไม่เหลืออะไรในชีวิต
‪โทรศัพท์ฉันอยู่ใต้ผ้าใบ ในกระเป๋าเป้ด้านหลัง
‪ถ้าเราฆ่าโจไม่ได้ เราก็ต้องฆ่าแมริแอนน์
‪(เบียทริซ)
‪เขาไม่รู้หรอก แต่เขาส่งข้อความหาฉัน
‪(แมริแอนน์: สวัสดี)
‪จูเลียตตัวจริงปลอดภัยอยู่ในปารีส ‪กับเบียทริซตัวจริง
‪ฆ่าฉันซะเลยสิ
‪ฉันว่ามาริแอนน์ไม่ต้องแสดงอะไรมาก ‪เพื่อให้ตกต่ำถึงขีดสุดได้
‪ฉันกลัวที่เธอกินยาเบต้าบล็อกเกอร์
‪ถ้ากินมากพอ มันจะทำให้ ‪อัตราการเต้นของหัวใจช้าลง
‪จนดูเหมือนว่าเราตายไปแล้ว
‪ถ้ากินอีกนิดเดียว มันจะผิดพลาดได้ง่ายมาก
‪ฉันอยากฆ่าเขา
‪มันเป็นแผนที่ง่ายกว่ามาก ‪และง่ายกว่าก็ดีกว่า แต่...
‪แต่เขาสมควรโดนแล้ว
‪แต่... และรู้ไหม...
‪ฉันทำพัง
‪แมริแอนน์เลยต้องใช้แผนบี
‪(โจ)
‪ตอนที่นายประกันตัวฉัน ฉันกลัวมาก
‪ว่าจะไปไม่ทันตามเขาไป
‪เร็วเข้าๆ ตื่นเถอะ
‪ฟื้นสิ
‪พระเจ้า ขอบคุณพระเจ้า
‪ไง แมริแอนน์ นี่ฉันเอง
‪คุณไม่เป็นไร คุณไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไร
‪เธอคือซูเปอร์ฮีโร่ตัวจริง
‪ไม่รู้สิ มันก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น
‪และมันยังไม่จบ ฉันรู้สึกเหมือนเราเจอทางตัน
‪เธอพาเธอไปที่ปลอดภัย
‪เขาไม่รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
‪เธอไม่ได้บอกใคร ฉันจะไม่บอกใครเลย
‪ยิ่งฉันรู้ว่าเขาเป็นใคร...
‪ฉันว่ามันไม่พอหรอก
‪วิธีที่เธอบรรยายถึงเขา มันเหมือนเขา...
‪โดยพื้นฐานแล้วเขา... เขาไม่ยอมปล่อยวาง
‪เขาทำไม่ได้
‪เขาทำไม่ได้เพราะเขาหมกมุ่น
‪พระเจ้า เราต้องกลับไปที่แฟลต
‪เพราะเขาคงเก็บบางอย่างจากเหยื่อ ‪ไว้เป็นที่ระลึกใช่ไหม
‪ถูกต้อง
‪อะไรกัน
‪ผมยังไม่ตายเหรอ
‪สุขสันต์วันเกิดนะ
‪คุณตายในน้ำไปสักพัก
‪เรือตำรวจดึงคุณขึ้นมาและกู้ชีพคุณ คุณโชคดีมาก
‪พวกเขาลาดตระเวนหาคนตกน้ำน่ะ ‪ผมจะบอกเพื่อนคุณว่าคุณฟื้นแล้ว
‪ถ้าผมยังไม่ตาย งั้น...
‪แค่ผมคนเดียว
‪ไอ้เบื๊อกเอ๊ย
‪ถ้าคุณตาย ฉันจะไม่มีวันให้อภัยคุณ
‪คุณตกน้ำจริงๆ เหรอ
‪ถ้าผมมีโอกาสอีกครั้ง ‪ผมจะเริ่มด้วยการโกหกไม่ได้
‪ไม่
‪ให้ตายสิ โจนาธาน
‪คุณน่าจะบอกฉัน
‪ผมไม่อยากทำร้ายคุณ
‪มัน...
‪ผมพูดถึงมันด้วยการพูดมันออกมาเลยดีกว่า
‪ผมทำเรื่องเลวร้าย เคท
‪เช่นอะไร
‪ผมเพิ่งได้คุณกลับมา
‪ทีนี้ผมจะบอกสิ่งที่จะทำให้คุณจากไป
‪ผมเคยฆ่าคน
‪- เรื่องนี้ทำให้คุณไปที่สะพานเหรอ ‪- ผมเป็นคนประเภทที่แย่ที่สุด
‪คุณถามผมได้ทุกเรื่อง ผมจะบอกคุณ ‪แต่คุณจะไปเมื่อได้ยินมัน
‪เขาตายแล้ว รู้ไหม พ่อของฉัน
‪ถูกฆ่าเพื่อเงิน
‪บางคนอาจเรียกว่ากรรมตามสนอง
‪แต่มันก็ไม่ง่ายเหมือนทฤษฎีสตริง ‪ถ้าพูดในแง่ของอารมณ์
‪เขาบังคับให้คุณทำบางอย่าง
‪ใช้คำว่าบังคับก็แรงไป
‪ผู้ช่วยของเขา ซินเธีย ‪บอกฉันเรื่องดีเอ็นเอที่พบบนศพของรีส
‪เธอรู้สึกว่าฉันอาจรู้จักคนร้าย
‪คุณรู้
‪น่าเศร้าที่ผลการทดสอบยังสรุปไม่ได้ ‪เราเลยไม่มีทางรู้ว่าใครฆ่ารีส
‪ไม่ ผมไม่ต้องการแบบนั้น ‪ผมไม่อยากให้คุณต้องปกปิดสิ่งที่ผม...
‪มันจบแล้ว
‪เขาทิ้งทุกอย่างไว้ให้ฉัน
‪บริษัท อาณาจักร
‪ทุกอย่างที่แสงส่องถึง
‪ฉันบอกพวกเขาว่าขอคิดดูก่อน
‪แต่ถ้าคุณถามฉันเมื่อสามเดือนก่อน ‪ฉันคงปฏิเสธ แต่แล้วฉันก็เจอคุณ
‪คุณไม่เข้าใจ
‪ไม่ ฟังนะ คุณทำให้มันเป็นไปได้ ‪ที่จะคิดถึงอนาคตแบบนั้น
‪เพราะคุณทำให้ฉันเชื่อในตัวเอง
‪คุณยืนกรานหนักแน่น ‪ว่าฉันไม่ใช่คนเลวอะไรขนาดนั้น
‪เพราะงั้น...
‪ในจิตวิญญาณของฉัน ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนดี
‪แต่ฉันมีข้อเสนอให้คุณ
‪พร้อมไหม
‪เราช่วยทำให้กันและกันเป็นคนดี
‪เราช่วยทำให้กันและกันเป็นคนดีเหรอ
‪ใช่ ฉันหมายความตามนั้นจริงๆ
‪ผมว่าคุณเพิ่งพูด...
‪สิ่งที่ผมอยากได้ยิน...
‪เคยมีคนพูดกับผมเมื่อนานมาแล้ว
‪เราทำเรื่องเลวร้ายได้ก็จริง ‪แต่ฉันก็รู้ด้วยว่าเรายอมตายดีกว่า
‪- เพราะงั้น... ‪- ใช่ เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
‪ผมยังฝันอยู่หรือเปล่า
‪ฉันจะตอบตกลงกับทุกอย่าง
‪แต่ฉันอยากให้คุณช่วยให้ฉันข้ามผ่านช่วงเวลา ‪ที่ยากลำบากโดยไม่เสียความเป็นตัวเอง
‪ถ้าคุณทำแบบนี้เพื่อฉัน ‪ฉันก็จะทำแบบเดียวกันเพื่อคุณ
‪ตอนที่ผมอยู่ในน้ำ...
‪ผมคิดถึงคุณตลอดเวลา
‪พระเจ้า คุณ...
‪คนอเมริกันนี่อ่อนไหวจริงๆ
‪ฉันก็รักคุณ
‪แล้ว...
‪ฉันต้องรู้อะไรเกี่ยวกับอดีตของคุณบ้าง
‪ก่อนอื่น...
‪ผมชื่อ...
‪โจ...
‪โกลด์เบิร์ก
‪ฉันไม่แน่ใจว่านี่เป็นความคิดที่ดี
‪มองถนนไว้ ถ้าเห็นเขาก็บอกได้เลย
‪เดี๋ยว บอกเหรอ ให้บอกว่าอะไร
‪บอกคำต่างๆ ที่รวมกันเป็น ‪"เขากำลังมา ออกมาเร็ว"
‪เขาหมกมุ่น เขาหมกมุ่น
‪- แล้วอะไรอีก ‪- เขาต้องเป็นพวกหลงตัวเองใช่ไหม
‪ต้องรู้สึกตื่นเต้นกับการฆ่าตอนกลางคืน ‪สอนเท็ด เจียงตอนกลางวัน
‪บางทีการสอนอาจเป็นส่วนหนึ่งของเกม ‪เขาอาจจะให้เบาะแสกับนักเรียน
‪เดอะแมนออฟเดอร์คราวด์
‪ชายนิรนามที่สะกดรอยตามคนในลอนดอน
‪จำกวีที่เขาอ้างถึงได้ไหม โรเบิร์ต โลเวลล์
‪แล้วไอ้กระดานผีถ้วยแก้วที่เชื่อมโยง ‪กับการควบคุมความตายและชีวิตล่ะ
‪หมายถึงเจมส์ เมอร์ริลเหรอ
‪ไม่ เมอร์ริลเขียนเรื่อง ‪เชนจิ้งไลท์แอตแซนด์โอเวอร์
‪- เชื่อฉันเถอะ โลเวลล์ต่างหาก ‪- เชื่อฉันเถอะ นายจำผิด
‪ฉันค่อนข้างมั่นใจนะ
‪ฉันกำลังดูผลงานสะสมของเขาอยู่ และ...
‪(โรเบิร์ต โลเวลล์ เดย์บายเดย์)
‪ไม่มีเรื่องผีถ้วยแก้วบ้านั่นเลย
‪โอ้ พระเจ้า
‪เราได้ตัวเขาแล้ว เอ็ดดี้
‪ได้ตัวเขาแล้วเหรอ หมายความว่ายังไง
‪- กล่องนั่น ‪- กล่องเหรอ
‪ข้าวของ บทความ จดหมายของรีส มอนโทรส
‪พระเจ้า ในนี้มีของส่วนตัวเยอะมาก
‪โอเคๆ ถ่ายรูปไว้นะ
‪วางไว้ตรงนั้นแล้วออกไปซะ เจอกันที่รถนะ
‪- นาเดีย ‪- ว่าไง
‪สืบเก่งนี่
‪นายอยู่ไหน
‪เขาหายหัวไปไหน
‪- บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ ‪- โทษที
‪- คุณทำฉันตกใจแทบตาย ‪- ไม่เป็นไร
‪ผมเห็นคุณออกจากแฟลตผมหรือเปล่า ‪หาผมอยู่เหรอ
‪เปล่า ฉัน...
‪เปล่า ฉันหาเอ็ดดี้อยู่น่ะ
‪เขาไปบ้านเพื่อนมา น่าจะมาถึงแล้วนะ
‪รหัสโทรศัพท์คุณคืออะไร
‪ขอบคุณ
‪(ผู้ชิงตำแหน่งเทศมนตรี ‪แจ้งแผนรับมือวิกฤตระดับชาติ)
‪ลบทิ้งเถอะนะ
‪(น้ำหอมอเนกประสงค์)
‪ว่าแล้วว่าคุณต้องเป็นคนที่ไขปริศนาออก
‪อย่ากังวลไปเลย ผมไม่ทำร้ายคุณหรอก
‪สถานการณ์ของผมเปลี่ยนไปแล้ว
‪ตอนนี้ผมเข้าถึงทรัพยากรมากมายได้...
‪- ไม่ต้องให้อะไรฉันทั้งนั้น ฉันจะไปเอง ‪- คุณทำ... สองหรือสามงานใช่ไหม
‪- หยุดพักไม่ได้ใช่ไหม ‪- ฉันจะไม่พูดอะไรกับใครทั้งนั้น
‪ผมทำให้มันลงตัวเพื่อเราทุกคนได้
‪อย่างที่คนฉลาดคนหนึ่งเคยพูดไว้ ‪ถ้าเราไม่เติบโต เราจะเน่าเปื่อย
‪ตัวอย่างเช่น เบลสซิ่งกับโซฟี ‪ซื้อซันดรีเฮาส์หลังจากอดัมตาย
‪พรสวรรค์ในการทำเงินของเบลสซิ่ง ‪บดบังความต้องการขยายของอดัม
‪ด้วยการสร้างซันดรีเฮาส์ในเมตาเวิร์ส
‪แหล่งน้ำเสมือนจริง ‪ของพวกคนรวยเฮงซวยทุกคนบนโลก
‪โศกนาฏกรรมส่วนตัวของโซฟี ‪เพิ่มจำนวนผู้ติดตามถึง 50 เปอร์เซ็นต์
‪โรลด์กลับมาลอนดอนหลังจากไปล่าสัตว์ที่เยอรมนี
‪ที่เขายิงเพื่อนสนิท
‪แต่ครอบครัวเขาปิดข่าวไว้ ‪เพราะยังไงแล้ว มันก็เป็นอุบัติเหตุ
‪คอนนี่ไปบำบัดได้เก้าวันเต็มๆ
‪แต่ยังนั่งสมาธิอยู่ และดูเหมือนมันจะช่วยได้
‪เล่นยาให้สนุกนะ ยายเหลวแหลก
‪บางคนอยากเน่าตาย
‪แต่คนที่โชคดีจะกลายร่าง
‪ลึกล้ำขึ้น ฉลาดขึ้น
‪ฟีบี้จัดการธุรกิจในลอนดอนอย่างเงียบๆ
‪และออกไปสอนภาษาอังกฤษ ‪ให้เด็กประถมในประเทศไทย
‪ห้า สี่ สาม...
‪ไม่มีใครรู้ว่าเธอเคยเป็นใคร
‪เธอแค่เป็นครูที่ทุ่มเทที่สุดของพวกเขา
‪พร้อมหรือยัง ครูจะ...
‪เราได้ชีวิตที่ถูกลิขิตมาด้วยการต่อสู้เพื่อมัน
‪ผมไม่ได้เรียนรู้มันมาง่ายๆ
‪ไม่มีความรักไหนที่ปราศจากการสูญเสีย
‪ผมเสียใจเสมอที่แมริแอนน์ฆ่าตัวตาย
‪หัวใจที่แตกสลายนั้นเป็นส่วนหนึ่งของผมแล้ว
‪(การเฉียดตาย ชีวิตใหม่แห่งการทำบุญ)
‪(โจ หนีจากกรเป็นฆาตกรเลิฟได้ยังไง)
‪"ขอบคุณสำหรับโอกาสที่สองที่จะได้มีชีวิตที่ดี"
‪ใช่
‪ทอม ล็อกวู้ดพูดถูก
‪เรากลับบ้านได้อีกครั้ง
‪สิ่งเดียวที่เราต้องการคือเคท
‪กับทีมรักษาความปลอดภัยไซเบอร์ ‪หน่วยประชาสัมพันธ์ และซินเธีย
‪ล้างผลการค้นหา แฮกคลังข้อมูลข่าว ‪ติดสินบนผู้บัญชาการตำรวจมาเดรลินดา
‪ทั้งหมดเพื่อสนับสนุนเรื่องจริง ‪ที่เรียบง่ายของโจ โกลด์เบิร์ก
‪เรื่องราวของคุณน่าทึ่งมาก โจ ‪คุณคงเบื่อที่จะพูดถึงมันแล้ว
‪ใครๆ ก็อยากรู้ ผมเข้าใจ ‪แต่มัน... มันเรียบง่ายมาก
‪หลายคนมีชีวิตผ่านคู่รักที่ใช้ความรุนแรง
‪เลิฟ ภรรยาที่เสียไปแล้วของผม มีปัญหาหนักมาก
‪ผมแค่ทำเต็มที่
‪ความเห็นของสาธารณชนคือผมตัดสินใจ ‪อย่างมีเหตุผลที่จะฝากลูกไว้ในมือคนที่ไว้ใจได้
‪ไม่ได้จะโม้นะ แต่คุณเป็นฮีโร่เงียบๆ ‪ทั้งที่นี่และที่อังกฤษ
‪ผมคงไม่พูดแบบนั้นหรอก
‪คุณตกใจไหมตอนอ่านข่าวการตายของตัวเอง
‪ที่ผมชอบที่สุดคือตอนที่พวกเขาถาม ‪เรื่องปัญหาดีเอ็นเอที่เกี่ยวข้องกับนิ้วเท้า
‪แต่ซินเธียพูดถูกที่ชักนำเรา ‪ไปสู่สถานการณ์ที่อ่อนไหวน้อยกว่า
‪กลับไปที่เคทดีไหมคะ
‪ขณะที่คุณกำลังไว้ทุกข์ให้พ่อ ‪คุณก้าวเข้ามาทำหน้าที่แทนเขา
‪- ทำให้บริษัทดำเนินไปอย่างราบรื่น ‪- ฉันมีคนช่วยค่ะ
‪คุณมองบทบาทตัวเองแบบนั้นเหรอ โจ ‪แฟนที่คอยสนับสนุน
‪เพราะผมยังกล่อมให้เธอหนีไปแต่งงานกันไม่ได้
‪แปลกใจจัง ผู้หญิงคนนี้ยุ่งมาก
‪จากปากผู้ชายที่จู่ๆ ก็ซื้อร้านหนังสือเนี่ยนะ ที่รัก
‪มันกำลังจะปิดตัวนี่
‪หนังสือคือความหลงใหลของผม ‪เราควรพูดถึงมูลนิธินะ
‪ทุกอย่างมีไว้เพื่อสิ่งนี้ค่ะ
‪แผนทะเยอทะยานดีครับ ‪โรงเรียนศิลปะที่นี่และลอนดอน แล้วก่อนสิ้นปีล่ะ
‪ก็ฉันไม่เกี่ยงเรื่องกดดันตัวเองนี่นะ
‪ถ้าคุณกำลังมองหาแก่นแท้ของเคท ล็อกวู้ด ‪นั่นแหละใช่เลย
‪เธอเป็นนักสู้
‪ฉันว่าเราทั้งคู่นั่นแหละ
‪เพื่อสิ่งดีๆ อยู่แล้วล่ะ
‪ผมทำให้มันลงตัวเพื่อเราทุกคนได้
‪ผมเคยทำเรื่องไม่ดี
‪ผมไม่ภูมิใจหรอก
‪แต่ที่สำคัญก็คือผมได้รับโอกาสให้แก้ตัว
‪และชดใช้ในสิ่งที่ผมทำลงไป
‪และผมก็ได้แต่คิดว่า ‪มันจะฟังดูเป็นยังไงสำหรับคุณ
‪ผม...
‪ผมสัญญาว่าจะไม่มีใครต้องเจ็บตัว
‪นาเดีย
‪- ไม่นะ ไม่ ‪- นาเดีย
‪ผมได้รับโอกาสอีกครั้ง
‪และครั้งนี้ ผมใช้ทุกส่วนของผมให้เป็นประโยชน์
‪ส่งมือมา
‪นาเดีย
‪เล่าเรื่องผมให้พวกเขาฟังสิ ‪ไม่มีใครเชื่อคุณหรอก
‪คุณจะได้รอด
‪คุณพูดถูก ผมอยากให้คุณรอด
‪พูดตามตรงนะ ความภาคภูมิใจที่สุด ‪ของผมในฐานะครูคือช่วยให้คุณเติบโตได้
‪และจะมีกล่องที่ตำรวจพบในห้องนอนคุณ
‪ข้าวของของรีส มอนโทรส ผู้แจ้งเบาะแสนิรนาม
‪พวกเขาจะรู้ว่าเป็นฝีมือเอ็ดดี้
‪เพราะงั้นคุณถึงได้ฆ่าเขา
‪คุณมีพรสวรรค์มากมาย
‪ผมจะรอดูว่าคุณจะทำอะไรต่อไป
‪เธอปฏิเสธที่จะแก้ต่างให้ตัวเอง
‪ยังไม่ได้พูดอะไรจากในคุกเลย
‪อย่างที่บอก ฉลาดมาก
‪เห็นไหม ฉันแค่โชคดีมากน่ะค่ะ
‪ไม่ต้องให้คะแนนเรื่องกาแฟหรอก ‪ดูถูกกันชัดๆ ไม่ใช่ต่อหน้านักข่าว
‪ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
‪ความรักเป็นจริงได้ สมบูรณ์ได้
‪- ถ้าคุณเป็นตัวเอง ‪- คู่รักทรงพลังจะทำอะไรต่อล่ะครับ
‪ถึงจะเสี่ยงฟังดูจริงใจมากๆ
‪แต่เรามุ่งมั่นกับการเปลี่ยนแปลงโลก
‪มีหลายวิธีที่จะทำแบบนั้นได้
‪ตอนนี้ผมมีเครื่องมือมากมาย
‪แน่นอน การฆ่าเป็นเครื่องมือหนึ่ง ‪แต่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาเดียวที่ใช้ได้กับทุกคน
‪เธอมาที่นี่เพื่อเปลี่ยนโลกครับ
‪ถึงตอนนี้การฆ่าจะง่ายขึ้นเยอะแล้วก็เถอะ
‪แต่ผมซื่อสัตย์กับตัวเองเกี่ยวกับมัน
‪ผมแค่มาช่วยน่ะ
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง